top of page

If I cannot bend I will move

Opening: 20 February20.00-23.00
Duration 20-26 February 2016
Opening hours: 16.00-20.00/ Sat-Sun 12.00-18.00

Snehta, I.Drosopoulou 47, Kypseli 

In a state of perpetual fragmentation, never bounded nor complete, we hold on to our senses. Bringing together the works of Elísabet Birta Sveinsdóttir and Jae Youl Jeoung developed over their two-month residency in Athens, this exhibition unfolds as an overwrapping story for the ever-changing ways we traverse the Athenian landscape, through our minds and our senses. The aesthetics of the city with its symbols, primordial images and patterned thoughts serve as a backdrop for a dig into a series of inborn tendencies. The title of the show references Virgil’s seminal line “Flectere si nequeo superos, Acheronta movebo” (“If I cannot bend the Higher Powers, I will move the Infernal Regions.”, Aeneid,

VII, 312) that Freud also chose as the epigraph for his treatise on The Interpretation of Dreams, in a way picturing our ongoing effort to move while unearthing and confronting our repressed instinctual impulses.

Interested in the relationship between subject and object, Jae Youl Jeoung’s artistic practice is comprised of sculptural elements that altogether evoke an imperceptible yet affective experience accessed through the interrelations amongst earthy objects and small-scale paintings. Disparate elements that give the form to a single poem. At times grounded and on others seemingly floating within the space they inhabit Jeoung’s works are an exploration into the different positions of the vertical and the horizontal exerted by the gravitational force that makes things keep standing. In his new work “Flesh and Stone” solid yet fragile forms, susceptible to natural phenomena and subjected to their encounter with the human body, are scattered in small assemblages that are seemingly rooted and yet still rise one by one, somehow dividing the space into territories without boundaries. Walking around something we can never get to the center of, like scavengers of discarded odds, we look for the clues of our material memories constantly zooming in and out of our temporal and spatial self. Ideas of visibility and invisibility, the stillness of time, the notion of the empty space and its reflective potential, emerge to remind us how to look more carefully in the spaces that lie in-between. The story unfolds with the falling seed that piles up and gradually disappears amongst the ruins of the inner and outer spaces from which our personal and collective consciousness is constantly casted. 

The objectification of the human body, the new hybrid state of being, the gaze of the other, as well as the notion of feminine archetypes are recurrent themes that appear in Elísabet Birta Sveinsdóttir’s performances and video installations. Through the use of mediation devices and technical framing that become the material structure and an integral element of her multi-media installations Sveinsdóttir creates a simulating experience where reality disintegrates. In her new work “Χύμα; total performance lubricants” comprised of three different parts, Sveinsdóttir attempts to synthesize the aesthetics of the city with its internal and external tensions. The lightbox, a replica of the Bel Ray oil company sign found in the streets of Kypseli, becomes a displaced signifier of bodily and mechanical fluids and the unspoken promise for the fabrication of a total self. Within a post-apocalyptic setting where space, image and sound are integrated, Sveinsdóttir invites the viewer to take a stance and explore the potential of performance in the absence of the live action. In her video installation that features the fighting game Tekken embedded in the projection of a sample video, that combines visual material from the city and Instagram stories, we find ourselves in doubt, balancing between the idea of resistance with Athens as a backdrop and the idea of performing ourselves and our personal stories within this scripted environment. The neon sign reading the Greek word “Χύμα”, that signifies a condition that lacks any kind of order, paradoxically serves as the unifying element, that reminds us how there is no original unity or an ultimate self. We are all entangled in the images. Space extends in every direction and it is our ability to adapt our positions and adopt shapeless non-fixed forms that will bring us closer to a renewed attentiveness with which to fill in the empty spaces of our intangible existence. In the end, we are all chasing after our own chimeras. 

Elísabet Birta Sveinsdóttir (b. 1991, Iceland) is a performer and visual artist from Reykjavík. She holds a BA in Contemporary Dance (2013) and a BA in Fine Art (2017) from the Iceland Academy of the Arts, Reykjavik. Her work has been exhibited internationally including S.M.A.K (Ghent), Sequences Art Festival (Reykjavík), the Reykjavík Performance Festival and Reykjavík Dance Festival, the Latvian Academy of Culture (Riga), the International Video Dance Festival of Burgundy, In de Ruimte (Ghent), and Mengi (Reykjavík), among others. 

Jae Youl Jeoung (b. 1992, South Korea) holds a BA Fine Art from Chelsea College of Arts, London (2018). His work has been exhibited in group shows in London including the OLYMPUS UAL Photography Award at the Art Bermondsey Project Space in 2017. In 2017 he initiated ‘Jam Project’ a collective project and a publication that deals with photography and video. In 2018, he was an artist-in-residence at the PINEA-LINEA DE COSTA AIR program in Cadiz. 

Myrto Katsimicha (b. 1991, Greece) is a curator based in Athens. She holds a BA in Media, Communication and Culture from Panteion University of Social and Political Sciences, Athens (2012) and a MA in Curating the Contemporary from London Metropolitan University and the Whitechapel Gallery, London (2014). In 2017-18, she was the 12-month intern in the Adult & Academic Programs, Education Department at the Museum of Modern Art in New York. Within the framework of her internship she organized and moderated the public program “From Mexico City to New York: A conversation with Tamara Ibarra and Rachel Valinsky” that focused on collaborative practices and the links between independent art practices and contemporary art institutions (MoMA, September 5, 2018). Past curated projects: Going Where We Come From, a performative walk by artist Maëlle Gross in the neighbourhood of Kypseli, Athens (2017); Things are left to become concrete, Snehta Residency, Athens (2016); Of other places, film screenings, State of Concept, Athens (2015) and EXOTICA and 4 other cases of the self, me Collectors room, Berlin (2014).


Public Program: 

Thursday, February 21, 2019, 20.00 – Total Performance Lubricants

Taking as a starting point her new video installation “Χύμα; total performance lubricants” Elísabet Birta Sveinsdóttir and Myrto Katsimicha will discuss about performance and performativity, archetypes, video games and objects of desire. 

Saturday, February 23, 2019, 18.00 – Keeping Sally: A collective Poem

A performative reading on the story of a tangerine conceived by Jae Youl Jeoung and Myrto Katsimicha and a discussion about space and time, language and colour in his artistic practice.


Κι αν δεν λυγίσω, θα κινηθώ

Εγκαίνια: 20 Φεβρουαρίου 20.00-23.00
Διάρκεια: 20-26 Φεβρουαρίου 2019
Ώρες λειτουργίας: 16.00-20.00/ Σάββατο και Κυριακή 12.00-18.00

Snehta, Ι.Δροσοπούλου 47, Κυψέλη

Σε μια κατάσταση συνεχούς κατακερματισμού, δίχως πληρότητα και χωρίς οριοθέτηση, αυτό που μας κρατάει είναι οι αισθήσεις μας. Η έκθεση αυτή ξεδιπλώνεται σαν μια αλληλοσυμπληρούμενη ιστορία μέσα από τα έργα δύο καλλιτεχνών, της Elísabet Birta Sveinsdóttir και του Jae Youl Jeoung, που αναπτύχθηκαν κατά τη διάρκεια της δίμηνης παραμονής τους στην Αθήνα. Η αισθητική της πόλης με τα σύμβολα, τις αρχέγονες εικόνες και τα εννοιολογικά μοτίβα σκέψης λειτουργεί ως φόντο για μια ανασκαφή μιας σειράς έμφυτων τάσεων και για τη διερεύνηση των διαρκώς εναλλασσόμενων τρόπων περιήγησής μας στο αθηναϊκό τοπίο. Ο τίτλος της έκθεσης παραπέμπει σε έναν στίχο από την Αινειάδα του Βιργιλίου “Flectere si nequeo superos, Acheronta movebo” («Εάν δεν μπορώ να λυγίσω τις ανώτερες δυνάμεις θα κινήσω τον Αχέροντα», Αινειάδα, VII, 312) που χρησιμοποιήθηκε από τον Φρόυντ ως εισαγωγικό σημείωμα στην πραγματεία του για την Ερμηνευτική των Ονείρων, απεικονίζοντας με έναν τρόπο την αδιάλειπτη προσπάθεια της ανθρώπινης κίνησης ακόμα και όταν έρχεται αντιμέτωπη με τις καταπιεσμένες και ενστικτώδεις παρορμήσεις της ανθρώπινης ψυχής.  

Στο επίκεντρο της καλλιτεχνικής πρακτικής του Jae Youl Jeoung βρίσκεται η σχέση του υποκειμένου και του αντικειμένου. Το σύνολο των γλυπτικών στοιχείων που συναποτελούν το έργο του προκαλούν μια ανεπαίσθητα συγκινησιακή εμπειρία η οποία γίνεται αντιληπτή μέσα από την αλληλοσυσχέτιση μιας σειράς αντικειμένων και ζωγραφικών έργων μικρής κλίμακας. Ετερόκλητα μέρη ενός μοναδικού ποιήματος, τα έργα του Jeoung, που άλλοτε μοιάζουν βγαλμένα ή ριζωμένα στο έδαφος και άλλοτε φαίνονται σαν να αιωρούνται στον χώρο, διερευνούν τις διαφορετικές θέσεις του κάθετου και οριζόντιου άξονα, όπως αυτές ορίζονται κάθε φορά από τη βαρυτική έλξη που ωθεί τα αντικείμενα να στέκονται. Στη νέα σειρά έργων που παρουσιάζεται εδώ με τίτλο «Flesh and Stone» στέρεες αλλά εύθραυστες φόρμες, επιρρεπείς στα φυσικά φαινόμενα και στη συνάντηση με το ανθρώπινο σώμα, δημιουργούν μικρά φαινομενικά καθηλωμένα σύνολα που αναδύονται ένα προς ένα ορίζοντας και παράλληλα ανοίγοντάς το χώρο στο ενδεχόμενο μιας ελεύθερης εξερεύνησης. Σαν ρακοσυλλέκτες αλλόκοτων ευρημάτων κινούμαστε γύρω από κάτι χωρίς ποτέ να φτάνουμε στο κέντρο του αναζητώντας τα υλικά σημάδια της μνήμης, διαρκώς ζουμάροντας και ξεζουμάροντας στις χωρικές και χρονικές συνιστώσες που ορίζουν την υπόστασή μας. Η ιδέα του ορατού και του μη ορατού, η ακινησία του χρόνου, η έννοια του κενού και του αντικατοπτρισμού αναδύονται για να μας υπενθυμίσουν πώς να κοιτάμε πιο προσεκτικά σε όλους αυτούς τους ενδιάμεσους χώρους. Η ιστορία ξεκινά με την πτώση ενός σπόρου που γίνεται σωρός μέχρι σιγά-σιγά να εξαφανιστεί πάλι ανάμεσα στα ερείπια των εσωτερικών και εξωτερικών πεδίων απ’ όπου προβάλλει συνεχώς το εκμαγείο της ατομικής και συλλογικής μας συνείδησης. 

Στις περφόρμανς και στις βιντεο-εγκαταστάσεις της η Elísabet Birta Sveinsdóttir διερευνά έννοιες όπως η αντικειμενοποίηση του ανθρώπινου σώματος, η ιδέα μιας νέας υβριδικής ύπαρξης, το βλέμμα του άλλου και τα θηλυκά αρχέτυπα. Η χρήση συσκευών αλλά και τεχνικών πλαισίωσης και διαμεσολάβησης της εικόνας αποτελούν συχνά την υλική υποστήριξη αλλά και ένα αναπόσπαστο κομμάτι των πολυμεσικών της εγκαταστάσεων μέσα από τις οποίες η Sveinsdóttir δημιουργεί μια εμπειρία προσομοίωσης στη βάση της οποίας η πραγματικότητα φαίνεται να υποχωρεί. Το νέο της έργο με τίτλο «Χύμα; total performance lubricants» αποτελείται από τρία διαφορετικά μέρη τα οποία επιχειρούν να συνθέσουν την αισθητική της πόλης με τις εσωτερικές και εξωτερικές της εντάσεις. Η φωτεινή επιγραφή, ένα αντίγραφο της πινακίδας της εταιρείας λιπαντικών Bel Ray που βρέθηκε στους δρόμους της Κυψέλης, μετατρέπεται σε ένα εκτοπισμένο σύμβολο των σωματικών και μηχανικών υγρών και της σιωπηλής υπόσχεσης για την κατασκευή ενός ολοκληρωμένου εαυτού. Μέσα σε ένα περιβάλλον που θυμίζει ένα σκηνικό μετά την αποκάλυψη, όπου ο χώρος, η εικόνα και ο ήχος γίνονται ένα, η Sveinsdóttir καλεί τον θεατή να πάρει μια θέση και να εξερευνήσει τη δυνατότητα της περφόρμανς παρά την απουσία της ζωντανής δράσης. Στη βίντεο-εγκατάσταση, που αποτελείται από το παιχνίδι μάχης Tekken, το οποίο ενσωματώνεται σε μια βίντεο-προβολή που συνδυάζει υλικό από την πόλη και ιστορίες από το Instagram, βρισκόμαστε αντιμέτωποι με μια αμφιβολία, ισορροπώντας μεταξύ της ιδέας μια αντίστασης με φόντο την Αθήνα και της ιδέας της ερμηνείας του εαυτού μας και των προσωπικών μας ιστοριών εντός αυτού του καθόλα προμελετημένου σεναρίου. Η επιγραφή νέον με τη λέξη «Χύμα», μια κατάσταση όπου δεν υπάρχει κανενός είδους τάξη, λειτουργεί παραδόξως ως συνδετικός κρίκος υπενθυμίζοντάς μας ότι η έννοια μιας πρωταρχικής ενότητας ή ενός απόλυτου εαυτού είναι υπό αμφισβήτηση. Βρισκόμαστε μπλεγμένοι μέσα στις εικόνες. O χώρος απλώνεται προς όλες τις κατευθύνσεις και η ικανότητά μας να προσαρμοζόμαστε και να υιοθετούμε μη προκαθορισμένες φόρμες και μορφές είναι αυτή που θα μας βοηθήσει να αποκτήσουμε μια ανανεωμένη προσοχή και φροντίδα στον τρόπο που γεμίζουμε τους κενούς χώρους της άυλης ύπαρξής μας. Άλλωστε ο καθένας μας κυνηγάει τις δικές του χίμαιρες. 

Η Elísabet Birta Sveinsdóttir (1991, Ισλανδία) είναι εικαστικός και περφόρμερ από το Ρέικιαβικ. Είναι απόφοιτος της Ισλανδικής Ακαδημίας Τεχνών στο Ρέικιαβικ με σπουδές στο Σύγχρονο Χορό (2013) και τις Εικαστικές Τέχνες (2017). Έχει συμμετάσχει σε διεθνείς εκθέσεις μεταξύ άλλων στο S.M.A.K (Γάνδη), στο Sequences Art Festival (Ρέικιαβικ), στο Reykjavík Performance Festival και στο Reykjavík Dance Festival, στη Λετονική Ακαδημία Πολιτισμού (Ρίγα), στο International Video Dance Festival της Βουργουνδίας, In de Ruimte (Γάνδη), και Mengi (Ρέικιαβικ). 

Ο Jae Youl Jeoung (1992, Νότια Κορέα) είναι απόφοιτος του Τμήματος Καλών Τεχνών του Chelsea College of Arts, Λονδίνο (2018). Το 2017 συμμετείχε στην ομαδική έκθεση OLYMPUS UAL Photography Award, στο Art Bermondsey Project Space στο Λονδίνο. Την ίδια χρονιά ξεκίνησε το ‘Jam Project’ ένα συλλογικό πρότζεκτ και περιοδικό με θέμα τη φωτογραφία και το βίντεο. Το 2018 συμμετείχε στο πρόγραμμα φιλοξενίας καλλιτεχνών PINEA-LINEA DE COSTA AIR στο Κάντιθ της Ισπανίας.  

Η Μυρτώ Κατσιμίχα (1991, Ελλάδα) είναι επιμελήτρια που ζει και εργάζεται στην Αθήνα. Είναι απόφοιτος του Τμήματος Μέσων Επικοινωνίας και Πολιτισμού του Παντείου Πανεπιστημίου Κοινωνικών και Πολιτικών Επιστημών (Αθήνα, 2012) και του Μεταπτυχιακού Προγράμματος Επιμέλειας Σύγχρονης Τέχνης του London Metropolitan University και της Whitechapel Gallery (Λονδίνο, 2014). Την περίοδο 2017-18 συμμετείχε στο πρόγραμμα 12-μηνης πρακτικής άσκησης στο Τμήμα Εκπαιδευτικών Προγραμμάτων του Μουσείου Μοντέρνας Τέχνης της Νέας Υόρκης. Στο πλαίσιο της πρακτικής της διοργάνωσε και συντόνισε το δημόσιο πρόγραμμα με τίτλο "Από την Πόλη του Μεξικού στη Νέα Υόρκη: Μια συζήτηση με την Tamara Ibarra και την Rachel Valinsky" που αφορούσε στις συνεργατικές πρακτικές και τη σύνδεση των ανεξάρτητων καλλιτεχνικών χώρων με τους θεσμικούς φορείς σύγχρονης τέχνης (ΜοΜΑ, 5 Σεπτεμβρίου 2018). Προηγούμενα επιμελητικά πρότζεκτ: Going Where We Come From, ένας εικαστικός περίπατος της Maëlle Gross στην Κυψέλη (Αθήνα, 2017), Things are left to become concrete, Snehta Residency (Αθήνα, 2016), Of other places, σειρά προβολών στην State of Concept (Αθήνα, 2015) και  EXOTICA and 4 other cases of the self, me Collectors room (Βερολίνο, 2014).

Δημόσιο Πρόγραμμα: 

Πέμπτη 21 Φεβρουαρίου, 2019, 20.00 – Total Performance Lubricants

Με αφορμή τη νέα της βίντεο-εγκατάσταση με τίτλο «Χύμα; total performance lubricants» η Elísabet Birta Sveinsdóttir και η Μυρτώ Κατσιμίχα θα συζητήσουν για την έννοια της επιτέλεσης και επιτελεστικότητας, για αρχέτυπα, βιντεοπαιχνίδια και αντικείμενα της επιθυμίας. 

bottom of page