top of page

For General Background See Section “What to See and Do”, p. 24

Daria Gusberti, Kristina Õllek and Victoria Evans Curated by Danai Giannoglou Opening: Monday 26 June 20.00-23.00 Open: 27-29 June 16.00-20.00 Snehta Residency, I. Drosopoulou 47, Kypseli The journey can be considered as the principal act towards the exploration of the unknown. The ‘’tax’’ of a new experience is often paid in distance, and as the distance grows, the reward becomes more important. This is a horizontal practice with a low risk. The unknown though can be also found next to you, in front of you or underneath you and then the exchange rate mentioned above loses its universality. The approach must then be done differently; the cost is likely to skyrocket or to be nullified. The unknown is always elusive; it cannot be found anywhere apart from a certain sphere which is at the same time personal and collective. It is neither a fraud nor the truth and sometimes the highway for its understanding is not knowledge but acceptance. Daria Gusberti, Kristina Õllek and Victoria Evans are ‘’speaking’’ through different prisms and unique points of view about the different textures of the unknown. Their starting points differ, but their perception is shaped through the phenomenon of the mirror and the reflections that coexistence can bring to life. Gusberti chooses to approach the unknown through an important symbol of the Athenian vocabulary, the river Ilissos. The hidden river, this foreign land, is becoming at the same time a protagonist and an excuse, and is linked to other procedures of knowledge. Õllek’s work revolves around the search of the different representations of the ‘’real thing’’ through the touristic experience, as well as the blurred line between the authentic and the copy. At the same time she is exploring the ways in which the museological, touristic and retail context is presented. Evans has been filming her walking for a year-long period in a fragmentary way as an attempt to document the ephemeral and the continuous, but to also analyse the distorted notion of time which you can only get to know when it is already in the past. The three artists are reexamining the way and the procedures we use in order to learn and to know, by approaching them from different points of view. For General Background See Section “What to See and Do”, p. 24 Daria Gusberti, Kristina Õllek και Victoria Evans Επιμέλεια Δανάη Γιαννόγλου Εγκαίνια: Δευτέρα 26 Ιουνίου 20.00-23.00 Ανοιχτά: 27-29 Ιουνίου 16.00-20.00 Snehta Residency, Ι. Δροσοπούλου 47, Κυψέλη Το ταξίδι αποτελεί την πρωταρχική κίνηση προς την προσέγγιση του άγνωστου. Ο φόρος της νέας εμπειρίας πληρώνεται συχνά σε απόσταση και όσο μεγαλύτερη η απόσταση αυτή, τόσο σημαντικότερη η ανταμοιβή. Πρόκειται για μια οριζόντια πρακτική χαμηλού ρίσκου. Το άγνωστο βέβαια μπορεί να βρίσκεται δίπλα σου, μπροστά σου, ή από κάτω σου, και τότε η παραπάνω ισοτιμία χάνει την καθολικότητα της. Η προσέγγιση πρέπει να γίνει διαφορετικά, το κόστος ενδέχεται να εκτοξευτεί ή να μηδενιστεί. Το άγνωστο διαφεύγει πάντα, δεν βρίσκεται πουθενά παρά μόνο σε μια συγκεκριμένη σφαίρα που είναι ταυτόχρονα προσωπική και συλλογική, δεν είναι ψεύτικο αλλά ούτε και αληθές, και ορισμένες φορές η βασιλική οδός για τη σύλληψη του δεν είναι η γνώση αλλά η αποδοχή. Η Daria Gusberti, η Kristina Õllek και η Victoria Evans και μιλούν για τις διαφορετικές υφές του αγνώστου και το προσεγγίζουν μέσα από διαφορετικά πρίσματα και ξεχωριστές σκοπιές. Τα σημεία αφετηρίας τους διαφέρουν μεταξύ τους αλλά η οπτική τους διαμορφώνεται μέσα από το φαινόμενο του καθρέφτη και της αντανάκλασης που προκαλεί η συνθήκη της συνύπαρξης. Η Gusberti επιλέγει να προσεγγίσει το άγνωστο μέσα από ένα σημαντικό σύμβολο του λεξιλογίου των αθηναϊκών αναφορών, τον ποταμό Ιλισσό. Το κρυμμένο ποτάμι, αυτός ο άγνωστος τόπος, γίνεται ταυτόχρονα πρωταγωνιστής και αφορμή, και συνδέεται με άλλες διαδικασίες προσέγγισης της γνώσης. Το έργο της Õllek στρέφεται γύρω από την αναζήτηση των διαφορετικών αναπαραστάσεων του ''real thing'' μέσα στην τουριστική εμπειρία, καθώς αναλύει και την δυσδιάκριτη γραμμή ανάμεσα στο αυθεντικό και το αντίγραφο. Την ίδια στιγμή, προσεγγίζει τους τρόπους λειτουργίας και παρουσίασης του μουσειολογικού, εμπορικού και τουριστικού περιεχομένου. H Evans βιντεοσκοπεί αποσπασματικά τον βηματισμό της στη διάρκεια ενός έτους, σε μια προσπάθεια αποτύπωσης του εφήμερου αλλά και του συνεχούς, ενώ διερευνά την έννοια του διαστρεβλωμένου χρόνου που δεν μπορείς να γνωρίσεις παρά μόνο ως παρελθόν. Οι τρεις εικαστικοί επανεξετάζουν τον τρόπο και τις διαδικασίες μέσω των οποίων γνωρίζουμε, προσεγγίζοντας τες από διαφορετικές οπτικές γωνίες.

Recent Posts
bottom of page