© 2019 by SNEHTA residency

can you hear the sirens moan*

Snehta Residency presents the group show "can you hear the sirens moan" with Anat Propper Goldenberg, to kosie and Peter Max Lawrence and curated by Ioanna Gerakidi. 

The exhibition will be accompanied by a series of performances and readings by the artists. For more information about the acts that will be taking place in various locations in Kypseli scroll down.

Opening: 21 November 20.00-23.00
Duration 22-24 November
Opening hours: 11.00-20.00

~

can you hear the sirens moan

"Intersectionality is a lens through which you can see where power comes and collides, where it interlocks and intersects".
Kimberlé Crenshaw

"can you hear the sirens moan" is a group show looking with and thinking across schemas of intersectionality as a means for reaching otherness, for transforming, altering, acting and interacting with our surroundings. It is an exposition of what resides, or is being considered as, unheard, unintelligible, a-rhythmic. It’s a collection of traces, remnants and ruins of various processes of labour, of reminiscences often neglected, dismissed, stigmatized. 

The exhibition aims on exploring the voice of these inherent qualities of the artwork, on forming through their time and space, when the works are in a fragile state of becoming. It draws on different subjectivities, positions, nationalities, histories to talk about the syntaxes and automations of the art system through disrupting the finalized, fixated form. The artworks as concrete (non)-objects, theses and systems, are being replaced by a composition of materials, liquids, words, failures and successes, experiments. 

Emily Roysdon reframes theoretical concepts of intersectionality when talking about Ecstatic Resistance. She writes that “Ecstatic resistance develops a positionality of the impossible as a viable and creative subjectivity that inverts the vernacular of power”. The traces of the works exhibited try to touch and be touched by this impossibility. They act as intersessors participating in art’s systemic frameworks, whilst longing for their change. They let personal narratives and collective ethnographies to exist otherwise, they re-arrange institutional terms, re-invent time structures. They re-act morphing a current with their willful presence, creating a stage for being together, for exchanging sentiments, knowledges, attitudes, performing selves, wounds, breaths, kisses. 

Nataša Petrešin-Bachelez traces intersectionality as a methodology on “how to resist from within oppressive systems, such as the art market, the institutional art world, the cycle of fame”. "can you hear the sirens moan" becomes a haptic animation of such a thesis, espousing its politics and poethics, borrowing a term from Denise Ferreira da Silva's theory, for its materialization. 

"can you hear the sirens moan" is an exhibition striving for a politicisation of the idiolect. 

*the title is borrowed from "Don't Let It Bring You Down", a song by Neil Young

Ioanna Gerakidi

~

PERFORMANCES *

hit n hug, to kosie, 
Date: 18/11/2018 
Time: 18:00-19:00
Location: Ithakis and Eleni Skoura 
https://goo.gl/maps/schuMSxzja82
Music: Satin de Compostela
"Rites of Passage" featuring Valentin Tszin

hit n hug looks closely on art labour as a practice of giving by pushing it to its limits. Its structure draws in three phases, to talk about practices of hosting, gifting, welcoming, whilst concurrently accepting the anger, the insecurities, the tiredness that such gestures imply. In the first phase, the artist is exposing its relationship with the material. A relationship full of closeness, resentment but also care. Creating an object becomes an practice that evolves through the hugs and hits, through the interaction with another entity, through losing both entities on the way. The object created through the connection is a twisted, restrained, floating post-capitalistic body.

Yet the art labour is never enough. Artists are always expected to give more and more. In the next phase to kosie destroys the object, it lets go of everything that happened before. The process circularly reaches its end, only when it finally gifts pieces of the object. to kosie does so espousing the pain of loss, the anger of never ending expectations, the fear of being used, but also the hope that the material fragments of the process will generate togetherness between its holders.

https://hitnhug.tumblr.com/

~

TEMPERED BREATHE, Anat Propper Goldenberg,
Date: 23/11/2018
Time: 17:00 - 17:30
Location: Church of St Theresa, 32 Eptanisou str, Kipseli, Athens

TEMPERED BREATHE is a work about waiting. Waiting for someone, waiting for something. Praying and waiting.
Staying active in the time of waiting, which is supposed to be a passive act.

*The texts operating as a work descriptions are written or chosen by the artists themselves.

~

Snehta would like to thank Felipe Katotriotis for his technical support and contribution in regards to screen printing methods. 

More information and artists'short bios:

https://www.snehtaresidency.org/single-post/2018/11/07/Can-you-hear-the-sirens-moan 

 

*to kosie's residency was partly financed by TAIKE - The Arts Promotion Center in Finland

With the support of the Outset Contemporary Art Fund (Greece)

Communication Sponsor: for free

.........................................................................................................

can you hear the sirens moan*

Το Snehta Residency παρουσιάζει την ομαδική έκθεση "can you hear the sirens moan" με τις Anat Propper Goldenberg, to kosie και Peter Max Lawrence, σε επιμέλεια της Ιωάννας Γερακίδη. 

Η έκθεση συνοδεύεται από μία σειρά από readings και performances των καλλιτεχνών, οι οποίες θα πραγματοποιηθούν στην περιοχή της Κυψέλης. Αναλυτικές πληροφορίες για αυτές ακολουθούν στο τέλος του κειμένου.

Εγκαίνια: 21 Νοεμβρίου 20.00-23.00
Διάρκεια: 22-24 Νοεμβρίου
Ώρες λειτουργίας: 11.00-20.00

~

can you hear the sirens moan*

"Intersectionality is a lens through which you can see where power comes and collides, where it interlocks and intersects."
Kimberlé Crenshaw

Η ομαδική έκθεση "can you hear the sirens moan" προέρχεται από και εξετάζει σχήματα προερχόμενα από την έννοια της διαθεματικότητας ως μέσο για την προσέγγιση του Άλλου, ως εργαλείο για τις διαδικασίες μετασχηματισμού, δράσης και διάδρασης με το περιβάλλον. Τίθεται ως ένας τρόπος παράθεσης εκείνου που δεν έχει ακουστεί, που επιλέγει να παραμείνει άρρυθμο. Είναι μία συλλογή από ίχνη και υπολείμματα προερχόμενα από διαφορετικές διαδικασίες εργασίας, μία σύνθεση από μνημονικές επιστροφές που έχουν απορριφθεί, στιγματιστεί.

Η έκθεση στοχεύει στη διερεύνηση των παραπάνω εγγενών ποιοτήτων ενός έργου, σχηματισμό της μέσα από το χρόνο και το χώρο που αυτές ορίζουν, όταν το έργο βρίσκεται στο εύθραυστο στάδιο του γίνομαι. Αποσκοπεί στο να διαταράξει την σύνταξη και τους αυτοματισμούς του συστήματος της τέχνης απορρίπτοντας την τελική (ως τέλεια), την εμμονική ενίοτε φόρμα. Τα έργα ως σταθερά (μη)-αντικείμενα, θέσεις και συστήματα, αντικαθίστανται από μία σύνθεση από υλικά, υγρά, λέξεις, εγχειρήματα, επιτυχίες και αποτυχίες.

Η Emily Roysdon επαναπλαισιώνει θεωρητικά σχήματα της διαθεματικότητας, εισάγοντας τον όρο Εκστατική Αντίσταση. Γράφει: «Η Εκστατική Αντίσταση αναπτύσσει μία θέση για το ανέφικτο ως εφικτή, βιώσιμη και δημιουργική υποκειμενικότητα που αντιστρέφει την καθομιλουμένη της εξουσίας». Τα ίχνη των έργων που εκτίθενται ανακαλύπτονται στην προσπάθεια τους να αγγίξουν και να αγγιχθούν από αυτή τη δομή του ανέφικτου. Δρουν ως διαμεσολαβητές που συμμετέχουν στα συστημικά σχήματα της τέχνης, ενώ παράλληλα επιθυμούν την αλλαγή τους. Επιτρέπουν σε προσωπικές αφηγήσεις και συλλογικές ιστορίες να υπάρξουν διαφορετικά, αναδιοργανώνουν τους θεσμικούς όρους, επανεφευρίσκουν τις δομές του χρόνου. Αντιδρούν, σχηματίζοντας ένα παρόν με την επιμονή της παρουσίας τους, δημιουργούν ένα πεδίο συνύπαρξης για την ανταλλαγή συναισθημάτων, γνώσεων, διαθέσεων, πληγών, ανάσεων.

Η Nataša Petrešin-Bachelez ανάγει τη διαθεματικότητα σε μεθοδολογία για το πώς «αντιστέκεσαι εκ των έσω σε καταπιεστικά συστήματα, όπως η αγορά και το θεσμικό πλαίσιο της τέχνης, όπως ο κύκλος της δόξας». Η έκθεση "can you hear the sirens moan" αποτελεί την απτή απεικόνιση μιας τέτοιας θέσης, ενστερνιζόμενη την ποιητική της για την υλοποίηση της, προσπαθώντας για την πολιτικοποιήση της ιδιόλεκτου. 

*ο τίτλος προέρχεται από ένα στίχο του Don't Let It Bring You Down, τραγούδι του Neil Young

Ιωάννα Γερακίδη

~

PERFORMANCES

hit n hug, to kosie

Ημερομηνία: 18/11/2018
Ώρα:18:00-19:00
Τοποθεσία: Ιθάκης και Ελένη Σκούρα, αδιέξοδο, Κυψέλη
https://goo.gl/maps/schuMSxzja82

~

TEMPERED BREATHE, Anat Propper Goldenberg

Ημερομηνία: 23/11/2018 
Ώρα: 17:00 - 17:30
Τοποθεσία: Ναός Αγίας Θηρεσίας, Επταννήσου 32, Κυψέλη, Αθήνα

~

Το Snehta θέλει να ευχαριστήσει τον Φελίπε Κατωτριώτη για την τεχνική του υποστήριξη στη μέθοδο μεταξοτυπίας μέσα στα πλαίσια του προγράμματος residency. 

Περισσότερες πληροφορίες και σύντομα βιογραφικά των καλλιτεχνών: 

https://www.snehtaresidency.org/single-post/2018/11/07/Can-you-hear-the-sirens-moan

Με την υποστήριξη του Outset Contemporary Art Fund (Greece)

Χορηγός Επικοινωνίας For free

to kosie